Plattschwätz CD

Baank owwer Book, Schraank owwer Schrook - ein Streitgespräch

Hermann - Vielleicht es´es dem eh owwer aaner schu offgefann,
Reimar - Vielleicht es´es dem eh owwer ooner schu offgefann,
 

Hermann -des mir Härderäärer e aaner Platt schwätze wäi die Schläijerbaijer.
Reimar - des mir Schläijerbaijer e ooner Platt schwätze wäi de Härderäärer.

Hermann -Härderää es e Därf em Hennerlaand en hot en schiene ahle Baanhohb.
Reimar - Mir Schläijerbaijer wuhn em Hennerlood en de Härderäärer Boonhohb woar fier ois nit nur
                 schie en ahlt, der woar äech noch wait fot. 20 Minude misste mer lääfe.


Hermann -Mir Härderäärer setze gern off´er Baank en trunke e Glesje Wai; en mir hu en de goure Stobb
                   en laange Schraank.
Reimar - Bai de Schläijerbaijer es´es die Book, de Woi en de loonge Schrook.

Hermann -Die Härderäärer mach sich Gedaanke
Reimar - en die Schläijerbaijer Gedooke.

Hermann -Mir hu e laanges „A“, do wu em Huugdeutsche e kerzes „A“ stitt
Reimar - en mir hu o der Stell e loonges offenes „O“. - Wäi soot Ihr da fier - Gabel – Nabel – en - Graben?

Hermann -Ai – mir saa - Goowel – Noowel – en - Groowe.
Reimar - Woarim da nit - Gaawel – Naawel - en – Graawe?

Hermann -? S´git kee Reegel uhne Ausnohme.
Reimar - Mir Schläijerbaijer brache däi Ausnohme-Rejel da nit en Ohspruch ze nomme.

Hermann -Interessant es, dess die Ginderäärer äech Book en Schrook soo wäi die Schläijerbaijer,
                  obwähl die Härderäärer, däi Baank en Schraank saa, dezoischer wuhn.
Reimar - S´hääßt awwer "Ginderää en Härderää spielde genää zwää - zwää. Hurräh". Do sei sich däi
                bääre Därfer doch eenich. Awwer beim Plattschwätze es´es Ginderää en Schläijerbach, em
                Schläijerbaijer Owerlood miss mer debai soo.


Hermann -Em Schläijerbaijer Onnerlaand saa se also äech Baank en Schraank wäi en Härderää.
                  Da git die Sprochgrenze sozesaa medde dorch Schläijerbach.
Reimar - Die Sprochgrenze es die „Dicke Ääche“. – Hauptsache mir vestieh ois, wann mir merrenee
                 platt schwätze.

Hermann -Dos hääßt nit merrenee, dos hääßt merrenanner.
Reimar - Meintweje. Wäi gout, dess mir sich begoot sei; bei dir kann mer immer was lern. Dodroff
                geawwe mir sich die Hood.

Hermann -Mir geawwe sich die Haand. En wann begaan mir sich werre?
Reimar - Nächste Muhdoog, wann´s nit root en mir nit krook wearre.

Hermann -Wann de kraank seist, besuch aich daich en Schläijerbach - en wann´s raant, douste
                  de Maandel oh en kimmst bai maich no Härderää.
Reimar - Aich dou de Moodel oh. En aich komme, äech wann mir nit merrenee vewoodt sei.
Hermann -Merrenanner vewaandt! En vergeass nit, des´es Maandel hääßt!
Reimar - Machs´s gout.
Hermann - Bes Muhdoog.

zurück

  Last Update
01.06.2008

© Copyright 2003 by